Artykuły

stokrotnie piękne

Twory
ktoś je rozsypał na trawie

zebrały się wszystkie razem
niezauważone w tłumie
obserwują świat złotymi oczami

wtulone w siebie
delikatnie kołyszą się
w rytm wiatru i dźwięków miasta

boją się deszczu i ciemności
chowają się
jakby chciały patrzeć tylko
na piękne poranki

słońce nieśmiało budzi je promieniem
otwierając ich blade powieki

jakie piękne stokrotki wyrosły tej wiosny